korale

każdy pragnie bliskości człowieka
nie za ścianą lecz obok przy sobie
dni mijane na sznurek nawlekam
z nich korale ze wspomnień wciąż robię

przeźroczyste i lekkie tak w środku
choć wielkością od dnia się nie różnią
na dnie ślady zamglonych ich wątków
wypełnione po brzegi są próżnią

zbieram noce bezsenne w pudełko
te zawieszę w powietrzu swobodnie
bez snów co to na pewno się spełnią
z przemoczoną poduszką od wspomnień

bez bliskości człowieka - w koralach
z pustych dni pod nocami ze łzami
będę czekać bym mogła nawlekać
pełne dni kiedy wreszcie się zjawi

iw, 8.01.12