Wróg

Wojna dziwnej jest natury,
Gdy nie lecą suche wióry,
Chociaż rąbią grube pale,
A krwi nie przeleją wcale.
Nie krzyżują tu nikogo,
I nie patrzą nań złowrogo.

Rzekło by się - cud nad cuda,
Jak w bierności bić się uda!
Ale ta tylko pozornie
Daje cień statecznych wspomnień.
Bo realnie diabeł taki
Wnet wypruwa wszystkie flaki;
Przeżre przełyk i tętnice,
Wierny paskudnej logice.
A najgorszy i najlepszy,
Który bożą całość pieprzy,
Jest fakt, że walczysz zajadle
Z wrogiem, co mieszka w zwierciadle.