Rozmowa bez słów.

Między pułapem srebrnych gwiazd

a złotym piaskiem nadmorskiej plaży

przestrzeń utkana z naszych spraw

z naszych codziennych małych marzeń.


Pośród przestrzeni

wiatru włos warkocze plecie grube

przenosi z liściem słodki głos muzy


a ja


smugą wiatru kreślę znaki

na purpurze

zachodzącego dnia,

byś mógł je czytać nocą

na rozgwieżdżonym

północnym niebie