piernik

autor:  Kamila Ramisz
5.0/5 | 5


W pustym pokoju popijając herbatę i jedząc pierniki,
czuje się niczym w próżni...
nie potrafi się ruszyć...
(a może po prostu nie chce?)


Hej Ty, czekaj!
O!
Przyszłaś.
Moja malutka błyszcząca przyjaciółka,
która spływa po moim policzku,
zawsze kiedy czuję się samotna.
Jesteś niezawodna.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

oj te przyjaciółki samotności - podobno oczyszczają
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: