Wirtualny list

Nie znasz mnie osobiście
patrzysz tylko na moją fotografię
i z twarzy próbujesz wyczytać
o czym myślę i co potrafię
czy kocham
i
czy wierzę...

A ja piszę moje słowa na papierze
i posyłam je w podróż światłowodem
ten list tego dowodem.

Spotykamy się, co dnia
i w niedzielę
powiesz
to niewiele
ale zawsze to więcej niż nic.

Spójrz na ludzi
których mijasz
co dnia
czy któryś z nich ciebie zna
czy poda ci rękę jak ja?

Ja podaję tobie wirtualnie dłoń
chociaż dzieli nas bezkresna toń
myśli
zdarzeń
krajobrazów
abstrakcyjnych rozumu obrazów

I witam cię, co rano i żegnam wieczorem
co z tego, że przed monitorem?
takie życie
ale myśli moje
z myślami zawsze przy tobie stoję
znajdziesz mnie wszędzie
dla ciebie jestem nawet wierszem
a kiedy zamarzysz
będę gwiazdką na niebie
dla ciebie.

Więc nie szukaj we mnie niczego więcej
ważne
że jestem...