Autoportret

5.0/5 | 17


W zwierciadło
umiał patrzeć
co oczy widziały
to ręką oddał
trudno namalować
twarz jest zmienną
bezruchem porusza
tam krew krąży
drgają nerwy
myśli skłębione
włosy zwichrzone
wypukłe czoło
wargi łakome
piękna gra
światła i cienia
Rembrandt van Rijn
życie zatrzymał
w autoportrecie
młodego niegdyś
zwykłego człowieka



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Serdeczności...

...przesyłam Najmilsi z polski i bardzo dziękuję za budujące
komentarze ! :)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Jestem pozytywnie zaskoczony panno Grażko. Wiersz ciekawy, zarówno w formie jak i w treści. Wyważony i ciekawy. Brawo.
Moja ocena:  

Moja ocena

pieknie nawet w opisie
Moja ocena:  

Moja ocena

obrazowe
Moja ocena:  

@Anna-L- Zięba

Dziękuję Aniu ! :)

Moja ocena

Moja ocena:  

@Anna-L- Zięba

malował dużo portretów własnych, ;)
Grażko, wiernie oddałaś charakter ( twarzy ) malarza, który żył i cieszył się życiem:)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: