Snu potęga

Strach wszechmocny,
co na jawie duszę szarpie,
z pustych oczu
słone toczy łzy,
gdy rozsądek
wbrew rozumu woli
trwożną myśl
wycisza powoli
i w objęciach Morfeusza
ciało Twe utula,
małym cierniem
w duszy tkwi.
Już nie rani,
już nie toczy
Twej szlachetnej krwi...
Snu potęga
w ciszy ciemnej nocy,
woal gwiazd
po mlecznej drodze
spływa na zmęczone oczy,
pod powieką
baśń otwiera
wielką księgę...
Śnij cudownie,
śpij spokojnie,
poznaj snu potęgę...