***

autor:  jakub mistral
5.0/5 | 15


Obsceniczne marzenia
podstarzałych nauczycielek
odbierajacych
kwiaty od dorodnych młodzieńców
z okazji Dnia Edukacji Narodowej
są jałowe
jak ich zycie.

Życie
miedzy klatka schodową, a tablicą,
znają na pamięć,
czasem tylko zawieszą
wzrok
na opiętych spodniach młodzieńców.

Wieczorem.
Zasypiają umierając ze wstydu.



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Niezwykła obserwacja i bardzo mi się podoba.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

straszne to jest. Od bycia pożądaną do bycia pożądliwą, wręcz chorobliwie.
Dlaczego musimy się starzeć, żeby umrzeć?
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Gratuluję trafności

jako podstarzała nauczycielka. Tyle, że była, bo chciałam się ustrzec zasypiania ze wstydem. Ale kwiaty na Dzień Edukacji były fajne.

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

dobre...mocne....
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

wecale nie

ze wstydu

Moja ocena

Moja ocena: