Kroki

Kroki oddzielnie postawione
Sumują się w twe zagubienie
A jednak może
Jeszcze nie wszystko
Jest stracone
Nie każda noc osobną będzie
W drodze do ciebie


Płatki śniegu każdy
Pojedynczy w swoim algorytmie
Stopią się osobno choć
Wcześniej utonęły w bieli
Czyż biel nie jest negatywem
Czerni co sama wcale nie istnieje?


Jak włosy osobne
W niezliczonej masie
W pasma splątane
Są myśli twoje
We śnie który choć
Ciebie samą połknie może
O świcie znajdzie was we dwoje


Jak dziwne te rzeki
Co się tłoczą razem
Z kropli osobnych
w chmurach zlepione


Może to co przynależy
Musi być samotne