rzeczywistości

konwalie które tu kiedyś
rok w rok były zrywane
przekwitły

zadeptane kochaniem
bezdomnych parek
vis-a-vis

bez lornetki widać
opowiadanie o fruwających
poduszkach. nie moich.

jestem przykuta plecami do ściany
na przeciw mój obraz nuda

widzę blok bez żadnej przestrzeni
pomiędzy
oni skazani na siebie
a ja też sama

i lombard z moją przeszłością