Sennooka

Czasem opuszczam swój sen
z zadatkiem na bezdech
i lazurową czerń
przeczucia

mam wtedy serce tak ciche
zasłuchane w melodie twych objęć
podrygujących radośnie
w inny ranek
inne spojrzenie

różane nuty ust
wszeptujesz w jej włosy
z dreszczem budzącego się świtu
plecione ogniste warkocze

tlą się potem wytrwale w szczelinach mych powiek
twe słowa
(nie)wypowiedziane

a księżyc opasany mrokiem
drżąc tylko się przygląda
jak posyłam westchnienie
szklisty powiew tęsknoty
sennookiej




Hope Love