dramat

pozbawiony podstaw w zaistnieniu
tkwi na scenie niewygraną rolą
do końca
tworzy iluzje tylko po to by nadeszło natchnienie

pierwszy rząd w przekazie słów niejasnych zatrzymany
obserwuje odruchy z podziałem na role
niedowidzący rząd drugi nasłuchuje
trzeci głuchawy wytęża wzrok
reszta cienie

kurtyna ciągnie spektakl ochoczo
choć ciągle się przycina

wszystko biegnie dziejąc się mimowolnie
szybkie ujęcia w kadrze przeplatane rytmem (nie)kończącej się chwili

zdyszane pytania gubią po drodze słowa
nie zdążą się zadać

marny aktorzyna




Hope Love