Wspominki.

Dawno nie było
Takiego września
Gdzie mi pryskały
Bańki jak oszalałe.

Już nie pamiętam
Kiedy miałam tak
Szczerze dosyć
Pani w lustrze.

Dyfuzja myśli
Podejrzeń
Domniemań
I nieporozumień.

W dyfrakcji powzięłam
Zbyt małą szczelinę
I światło nie wpadło
By mnie odwiedzić.

A kawą spłukałam
Ostatnie ślady
Cierpliwości
Do siebie samej.