postmoheryzm

nieustannie przeceniana przyszłość
z trwogi robaka
niewstrzymanej
stąd te zabawy w powroty
w przeszłość
jak za białymi strzałkami
wyskamlane obrazy
dajcie no tych drzew
drzewiej to było!
tandaradei!
ajn cwaj draj!
zaskamlałbym
tym razem pod trwogą fikcji
i gniewu jakiegoś raptusiewicza
twarożek swarożyc czereśnie
podtopione w galaretce
pozostaje:
syku pełne skomlenie
skamieliny
sąsiada zaproś na piwo
zdekatyzuj sądy ujemne
odsącz
i w majestacie rubasznego czerepu
korzystaj ze swoich praw
cześć!