Nowy dom
W betonowym lesie
zagubiony motyl
obijał się o mury
ludzkiego egoizmu
rzeczywistością płoszony
skrzydła wyblakłe
od deszczu niezrozumienia
ostatkiem sił chronił
wszechogarniającą odmiennością
wyczerpany
przysiadł w twojej dłoni
poczuciem bezpieczeństwa
karmiony cierpliwie
pędzlem ufności
skrzydła swe malował
mozolnie
kolory spojrzeniem twoim
czułym nabierając
a kiedy odlecieć miał siłę
poczuł
że w dłoni
ciepłem wypełnionej
pozostać pragnie
zagubiony motyl
obijał się o mury
ludzkiego egoizmu
rzeczywistością płoszony
skrzydła wyblakłe
od deszczu niezrozumienia
ostatkiem sił chronił
wszechogarniającą odmiennością
wyczerpany
przysiadł w twojej dłoni
poczuciem bezpieczeństwa
karmiony cierpliwie
pędzlem ufności
skrzydła swe malował
mozolnie
kolory spojrzeniem twoim
czułym nabierając
a kiedy odlecieć miał siłę
poczuł
że w dłoni
ciepłem wypełnionej
pozostać pragnie
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
@Patrycja Sparzyńska
Cieszy mnie, że znalazłaś chwilkę i zechciałaś napisać komentarz pod moim wierszem, to niezwykle miłe, przeczytać kilka słów o tym, jak czytający odbiera to co napisaliśmy. Pozdrawiam serdecznie i bardzo dziękuję :)@Po prostu ON
Serdecznie dziękuję. Miło, że zawsze starasz się skomentować moje wiersze i to jak je odebrałeś. To bardzo miłe z Twojej strony. Pozdrawiam@Marcin Martinez Rogalski
Bardzo miło przeczytać słowa uznania od Autora, który sam pisze tak niezwykłe wiersze :) Dziękuję serdecznie i pozdrawiamMoja ocena
Niezwykle dopracowana i rozbudowana metafora. Konsekwentnie prowadzona liryczna relacja, niczym udramatyzowana scena, rejestrowana okiem uważnego i wrażliwego obserwatora.Moja ocena
Moja ocena
Niezwyczajny masz sposób pisania Zwyczajna :)Pokazałaś fajne emocje w tym wierszu. Jest ogromnie dużo przemyśleń po przecztaniu Twojego wiersza. Gratuluję niezwyczajności ;)
Moja ocena
Zwyczajnie niezwyczajny wiersz Zwyczajno. Podoba mi się tytuł - Nowy dom - zaciekawia i nie powtarza się w treści wiersza :-)