Święta Racja

Cel ma jeden:
Zdobyć Niebo

Choćby wierszem
Tego złego

A na końcu
Rajska jabłoń

Wizja opium
Kreśli podium

Na najwyższym
Szczeblu toń

Niebieskich szafarzów
Credo

Biję się w skroń
Hostią broń

Przeciw ciału
Ducha wziąć

W posiadanie
Mak i Raj

Odziedziczyłem
Miasto, świat

Chcę ci dać
Szach i mat

Za kurtyną
Foton, polon, rad

Zlewa się
W prekluzji

Codziennej
Otto

Kochankowie zimy
Urodziny mają

Kochankowie łez
Się starają

W rym siłą ducha
Uderzają

W ostatniej
Godzinie

Która bije
Właśnie w glinie

Posąg wieszcza
Żal się żegnać

Burza płonie
Sonet mrowie

Na sercu
Czarowna tęcza

Werdykt świętych:
Łono Abrahama

Kto umiera -
Żył będzie

Kto żył naprędce
Umiera ence pence

Prawy szloch
W czysty ton

Didaskalia
Bije dzwon, o pardon

To nie mój tron

Transformacja
W moim (k)raju

Święta Racja!
Słowna rabacja

Gaja zaprasza

Poetów
Do tańca