dobra pamięć

lata przepływają jak wartki nurt Soły

jeszcze niedawno mogliśmy dotknąć
cegieł układanych rękami dziadka

niektóre powoli kruszyły się tak jak
wykruszyła się jego młodość

patrzymy jak rośliny gasną w zakamarkach
ogrodu cień bez skrupułów odbiera życie

próbujemy wcielać się w głosy nieobecnych
wchodzić w ich skórę dorosnąć do odegrania ról

ten dom cierpi na dobrą pamięć która
tli się pod sufitem i osiada w krtani

małe planety krążą wokół naszych ciał
coraz więcej słów zapełnia poddasze