W SOBIE SAMYM

W SOBIE SAMYM

Wygaszasz zmęczone powieki
mimozy senne ocalasz
na tę krótką chwilę
na rozdrożu do jutra
stanu nieważkości
w czarnym oceanie nocy
o cierpkim smaku czasu
zużytych kalendarzy ziemi obiecanej
też na chwilę
muśniętą niewidzialną wiecznością
co nadają światu inne kształty
uwalniają długo zaplątane myśli
nieskończeń na oścież rozwartych
pośród wielkiej nieobecności
w sobie samym

⊰Ҝღ$⊱……………………………………………… Samotnia - 6 maja '18