Samotny mak
Wśród betonu, w cieniu krat,
wyrósł cicho, barwiąc świat.
W szczelinie dnia, pośród dróg,
zakwitł sam jak niemy cud.
I choć samotny, nie jest sam,
bo tam gdzie on, piękno trwa.
wyrósł cicho, barwiąc świat.
W szczelinie dnia, pośród dróg,
zakwitł sam jak niemy cud.
I choć samotny, nie jest sam,
bo tam gdzie on, piękno trwa.


Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena