Wilk i sarna

Zaczaił się raz wilk w lesie na sarnę
szanse na ucieczkę miała już marne

-Nie bój się, nie uciekaj miła, proszę
zawołał wilk ukryty za krzakami
gdy stanęła wilk skoczył z pazurami
-mówiłeś,że wilki to są jarosze

Szepcze resztką sił a wilk już nie słucha
ostatni raz serce sarny zabije
wilk nad zdobyczą radośnie już wyje
bo biedna sarna wyzionęła ducha

Stąd tu morał bo problem nie jest błahy:
wilk zawsze kłamie nawet bez watahy