poeci

poeci są wygodni
na krawędziach horyzontu
zawieszają metafory
lżej wtedy biegać
za światłem w mroku
poszukiwać istnienia
w zwykłym biegu rzeczy
zmęczeni budzą wiatr
nie chcą być sami
z milczeniem ziemi
wiedzą że
zgiełk świata
nie jest żadna mową