Dar

5.0/5 | 4


Idzie Nowy Roczek nocą białą,
rosa mu stopy chłodzi cicho.
Nad progiem drży pióro anioła —
znak, że cud nie boi się biedy.

Zima przytula dom do ciszy,
w żłobie siano grzeje sen.
Jajo, owies, garść światła —
więcej nie trzeba na dar.

Kto spojrzał na Dziecię bez pytań,
ten znalazł miłość pierwszą i kruchą:



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: