Tercja

stałaś na brzegu
fala poniosła łódź
pożegnalne spojrzenie
wypaliło negatyw

palce obrosły skorupą
pękają slajdem
twych ramion

oddalenie sformatowało czas
w sieć nie do udźwignięcia
wyławiam fotografie
promiennych spojrzeń
i czułych gestów
dławiące ciernie powrotu

zmęczona odłożysz album
obiektyw ustawi dłoń
która nie wymagała czekania

nienasycony pozostanę
nim twoja twarz
nie zakwitnie
mi w dłoniach