W ZNOŚNE PIĘKNO

W ZNOŚNE PIĘKNO

Jakże dziwnym stworzeniem
od wieki wieków
jesteś człowieku
policzkowany przez czas
karkołomnie swą teraźniejszość
przemierzasz
jak ci się złudnie wydaje
do końca poznania

Nasłuchujesz, wyciągasz dłonie
gdy z entuzjazmem myśli i marzeń
porywasz się do gwiazd
oświetlających mijające noce
by czasem tylko
rzeźbiąc, malując, wierszując
zamieniać w znośne piękno
tłumiony strach

⊰Ҝღ$⊱………………………………………………… T☀ruń - 15 lipca '25