Poświata

Ty mnie Matko naucz pokory,

jak duch pieszczoty,
ocali me koło,

by noc była spokojna,
uchylone okno,

noc była wzorem,
powietrze, duch z okna.

Bo okno życia, mierniczy i straż,
inscenizacja mocą proloczą,

gdzie dobro pokora zenit jest słońca,
dzban ucho serca,
taki był dom.

Ojczyzna się zmaga i szuka Boga.

Los Trójcy Świętej,
to nasza jest dola.

Ręce i serce, mózg cały świata,
to nasza obecnie jest teraz poświata.