Oto Człowiek!

Na oczach zmięta chusta
na ustach palec do ciii
czego uszy nie słyszą, tego sercu nie żal

Samotność - cóż po ludziach, czym śpiewak dla ludzi?

A henna na włosach zwalnia cię z pamięci o freudowskich żądzach
czesania umarłych
na irokeza

lub na zapałkę

Ale bynajmniej to nie chusta arabska
zasłaniasz narząd mowy
Jakbyś uchodziła za ocean
jakbyś bała się języka
jakbyś stała w kolejce win
i z urzędu ściganych gołych słów

pochodnia naszych namiętności płonie

w Nagiej Prawdzie
stojącej przed obliczem
Dobrego Człowieka