Kwiato-stany

autor:  Tomasz Nowacki
5.0/5 | 16


Biegłam za tobą,
A kiedy cię dogoniłam,
Skryłam się w bzach,
Byś mnie nie widział.

Widziałam cię,
Lecz gdy na mnie spojrzałeś,
Wąchałam niezapominajki,
Byś kochania nie spostrzegł.

Cierpiałam przez ciebie,
Lecz płacząc
Kaleczyłam się różanymi kolcami,
By skryć przed tobą rany prawdziwe.

A zanim przez ciebie umarłam,
Krzyknęłam, że to
Z powodu trującej konwalii.



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

@frymusna

Cieszy mnie, że podoba Ci się ich falowanie:))

@grażka

Dziękuję.
Każdy po trosze zna takie stany chyba:))

Twoje wiersze

jak kwiaty rozwiane na wietrze..
Moja ocena:  

Moja ocena

Tytuł wiersza, superowy oraz bardzo mi jakoś, znajome te - stany :)


Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  
25.07.2011,  BMB

@Justyna L

tylko powiew lekki:)
I wzajemnie.

Moja ocena

Smutek przynosisz wierszem...
Życzę wszystkiego co najlepsze:)
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

ukłony z mojej strony!:)
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

@rene

właśnie!!!!!

@LilithMaggid

:) Cieszę się:)

@wiatr-w-oczy

jak się wierzy w siebie
to wszystko lepiej dzieje się ... :)

@rene

a czym będzie owa racja poparta?:)

@wiatr-w-oczy

jak zwykle masz rację :))

@Waldemar Kostrzębski

dzięki:):) Jeśli to nie ta sama gitara to rezonans akustyczny co najmniej:)) Pamiętasz z lekcji fizyki? Ileż w fizyce poezji ukrytej:)))

Moja ocena

Moja ocena:  

@rene

dziwię, bo uważam, że trzeba wierzyć w siebie:)

@wiatr-w-oczy

przeciwnego
dziwisz się :)))

Moja ocena

Ty chyba grasz na strunach mojej gitary, bo te dźwięki są mi bardzo znajome i kwieciste. Tytuł wiersza dobrałeś rewelacyjnie.
Moja ocena:  

@rene

coś przeciwnego do veni vidi vici.:)

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

biegłam widziałam cierpiałam i umarłam...
Moja ocena: