niezrównany komfort

komfort?
nie pytaj
bo już od stu zegarów
czas nie tyka
tylko śpiewa w klatkach rezonansu
zdarzają się nierzeczy:
tapicerka zdarzeń miękko przyjmuje
każdy upadek logiki
kiedy siedzę w środku powidoku
kubek myśli paruje z porcelanowego nico
o, komfort!
złóż mnie z pikseli snu
po mocnym seansie filmowym
wzdłuż foteli aksamitnej mowy
gdzie zdania oddychają bezkropkowo
gramatyka staje się śliska
spójnik spływa po szybie
jak kropla czystego sensu