oswajanie

powiedz że sobie radzisz

że na swoim brzegu dzielisz
pamięć na białe i czarne ziarna
że oswajasz sny

jeszcze się nie przyzwyczaiłam
do tej nowej ciszy

nie zdążyłam Ci powiedzieć
że zatrzymałam dla ciebie
moje białe ptaki

pod ciepłym naskórkiem ziemi
wylęga się oddech lasu
który zawsze rozumie

dociera do ostatniej warstwy skóry
którą spala na popiół

ale nie ma się czego bać

noc nie pyta nas o zgodę
kiedy umiera