droga

człowiekiem trudniej być

kochać i żyć
dobrze by było

zgniły świat zgnił do cna
wtedy obudzimy się by żyć

zapomnieć zło zapomnieć dni
w niewoli w niewiedzy

oszukani wypatroszeni
całkiem inni nie tacy sami

umieramy nad własnym grobem
umieramy z martwymi marzeniami

Bóg to widzi i się nie dziwi
bo sami wybieramy drogę

na skróty bywa najdalej