Zagubieni

W cieniu spraw zagubieni,
Zawsze czegoś pragniemy.
I pędzimy, aż sił nam brak.
Tylko po co biegniemy?
Tylko po co spragnieni?
Tylko po co i... jak?
Życie kręci jak tęcza.
Tu zielone i czerwień.
Tam już nieba błękit...
Liznąć niebo na smak?
Chmurki niczym te dżemy,
Polewane lodami.
Polewane lękami
I niech będzie tak.
Oddech, chwila dla siebie.
I dla bliskich minuta.
10 minut rozmowa, a to
oczy śmieją się już...
W cieniu spraw zagubieni,
Czekamy na wieczność...
Zapominając, że żyć trzeba teraz i tu...
Anna Sz.