Praźródło

Co do mnie pozostaję w samotni
wytyczonej iglastym
górskim krajobrazem

Opuszki nabrzmiałe wędrówką
krystaliczne blizny

Nabieram ze źródła
pradawną esencję
zaciskając pięść
bez gniewu

Tu musiałem dotrzeć
by wśród najstarszych
legend północy
znaleźć cienie praprzyczyn

Przyzwyczajam wzrok
do blasku dnia