Poczdam serc

stygnące wulkany ropieją raną Współczesności
z nieba galopuje piękno
okoliczność i sens zabrały ci głos

pełnia nadal pełna, nów sierpem ociosany
rozebrano rusztowanie sięgające gwiazd

tylko ich pulsujący, udręczony śmiech
daje gwarancję