Myśli szumiące

MYŚLI SZUMIĄCE

Gdy jesień złotem sypie
a wiatr wciąż pogodę zmienia
i tęsknotą wieje
wtedy rozmawiam z ciszą..
Ach te sekrety...

Oczy wpatrzone w głębię
jesieni..
Myślę o tym, co będzie a może i nie będzie...

Często przeszywa mnie dreszcz zachwytu,
a serce bije mocniej, bo odmłodzone..
Wirują myśli szumiące nadzieją
i dotykiem spełnienia,
niczym płynące potoki..

Wpatrzona w przyszłość wiersze piszę...
Tyle do zrobienia, ile to jesieni potrzeba..??

Bez planowania życie przemija..
Jak jesień..
Zniewala szumem oddechu życia,
niosąc opowieści samotnym ludziom..
Im zamiast upragnionych  kropli deszczu spływają łzy.

A przecież złota jesień taka piękna jest..
Po niej zima, wiosna, lato..
Cały cykl.

Za rok powróci i powita mnie..
Mam tyle do zrobienia..