MY II

W tym tłoku potężnie ludzkim
ciało gniecie ciało
choć ducha nie widać
błyskawice oczy chciwie otwarte
skaczą po murach
śliskich
Stare kubły tam gdzie rynsztok
tam pielgrzym szuka miski
dla psa – cierpiącego
na wodowstręt przyjaciela
a potem dla siebie


W tym tłoku zimnym
jak strach przed burzą
albo wojną światową o której
opowiadał rodzic
tlen odmawia pacierz
prosi Boga o litość
Twarze brudne
Gesty brudne
Wyszczurza się człowiek - brudny
Fetor
Ciasno
Przedzieramy się