Siedem cudów świata

nieważkość słów
zaciera ramy:

ziemia – niebo
waga miłości
potęguje relacje

człowiek – cnota – człowiek – występek
a na bocznicy stoi zmęczenie
meldunek
z czyśćca
przywraca wiarę
w poezję

na rymach
uwiesiłem szaty prawa
po wersach pnie się
syrena z rwącej rzeki

żalu ci dostatek
mój prywatny holocaust
doczeka się bilansu
(nie tylko w książce)

cały utwór jest jednostką
doskonałą
w której:

ustrój
epoka
prąd
i religijne credo

z ludu wybrane
dla ludu są
ustanawiane
w kształcie
w każdym miejscu na ziemi
o proporcjach

siedmiu cudów
świata