Antagonizmy

krzątam się po prostu
cierpię równolegle
wzdycham okolicznie
hołduję kulturze kłamstwa i nieobyciu prawdy

zamykam się w sobie próbą generalną,
a nadto jowialnym rzutem oka
zrywam z dezercją
i morduję - może - uszczypnę kawałek chmury
poślizgnę się na promieniu

dając tym samym
definicji szczęścia
podwójne dno