Miłość przędza

Dynamiko, róży kwiecie,
tyle skarbów jest w tym świecie.

Gożdziki na kamieniach ,
woda pitna, krew Chrystusa.

Piesz ty, piję ja, tak, jak dzban-
cały chleb.

Soczewica skarb nasz nieba,
kto podąża, jest w niebiosach.

Bo niebiosa, chleb powszedni,
żytni chleb i owies przędza.

Owies, żyto, kłosy nieba,
tego dzisiaj, nam potrzeba.

Odwróć się, na całej pięcie,
a zobaczysz swojego Anioła.

Stróż pokora i nadzieja,
miłość mężna ,dzisiaj woła.