Czasem lepiej uciec

Czasem lepiej uciec
W świat słów niewypowiedzianych
Ciepło uśmiechów złośliwych twarzy
Żyć tam bezboleśnie
Z księciem w srebrnej zbroi
A nawet cnocie zjedzonej przez smoka
Bo rycerz nie zdążył pokochać...
Warkoczem do pasa
Kwiaty na łące ze śpiewem przeplatać
Stojąc na dróg przełaju
Czekać na przyjazd spóźnionego tramwaju