e-niewierność

gdyby mogli spod woalki
słowa rzucić na ziemię
to maki wyrastałyby
czerwone jak krew
z przygryzionej wargi

i

w len odziani derwisze
by się wśród nich wili
tańcząc po nagich skibach
w sennym pośpiechu
i ekstatycznym mozole

i

chabry na wątłej łodyżce
niebieskie jak mgła
zachodzących oczu
otwartych na niby
chwiałyby się w ich oddechu

i

wiatr by do nich przywiał
zimny jak pot na czołach
tchu przywracając spokój
i szepcząc, że dziś jest chłodny
i owieje parujące skiby