ZA KIM TĘSKNISZ ?

ZA KIM TĘSKNISZ ?

Znowu w nowiu ołowiu mistycznym
patrzy na cię Księżyca twarz blada
za kim tęsknisz…?
łzy rozpaczy z wolna roniąc w zadumie
w blasku światła krągłego nędznika i kpiarza
w poświat skrzydeł rozwartych nad tobą
gdy jesienny wiersz cieniem się wkrada…
w samotności twej ciemność
nokturn wspomnień do snu się układa
krętą ścieżką przez bezduszną bezsenność
ekstatyczna chwila milczącą się staje i pustą
jak na liściu mimozy rosy łzy skamieniałość

W pocałunku przez sen nim usta nie usną
marzenie gdzieś gna ponad Delf zapomnienie
poza smutek na scenie szlak wskazując nieznany
w twym Parnasie już demony straszą
cienie saraceńskich Jeźdźców Apokalipsy
w rąk kolumnach nieistnień tulisz ich wspomnienie
zmierzchem stajesz przed nimi z nieskarlałą pokorą
w tej spowiedzi bez gawiedzi podniebnej rozgrzeszeń
instynktownie błysk myśli o nich za kurtyną skrywasz
kłaniasz w hołdzie umarłym… poetom, aktorom
i bezwstydnie nie modlisz się za nich…
za spokój ich pijesz… gdy czasem tam bywasz ?

⊰Ҝற$⊱…………………………………………………… T☀ruń - 11 października '92