fiolet samotności

bez niej jak bez tlenu
martwe usta łapią śmierć
w fioletowej żagwi snu
rozpaczliwie przywołują
pocałunki dwojga serc

jeszcze oczy
żywszym błyskiem
odegrają pamięć chwil
zanim ciemnych mocy
brzaskiem
zsuną z powiek białą flagę
- pożegnania kir