SIOSTRO WENUS

SIOSTRO WENUS

Poetko…
młodsza Wenus siostro
a miła przyjaciółko moja
o duszy tkniętej głębią
poezji uniwersum łona
w gwiazdy zapatrzona
w bezkres kosmosu nocą jasną
podniebnie
kiedy ci przyjazny Księżyc
to niebieskie ciało
co to widziało
miłosnych aktów niemało
wasal wierny, książę Ziemi
lśniący fantazyjnie
w gwiaździstym diademie
ponad pasmem wzgórz
harmonijne niczym twa liryka
trąca delikatnie tony
tchnień ciszy
oczyma oblekasz
i echa cieni jej słyszysz…

⊰Ҝற$⊱………………………………………… T☀ruń - 22 stycznia '24