Tatry

Ciche i majestatyczne
niepewne z każdym krokiem
niedostępne dla wszystkich
wstrzymują oddech

Nieskalane w załomkach halniaka
skrywają tajemnice
aktu strzelistego
drogi do wieczności

Na ich ołtarzu
płoną ludzkie istnienia
niczym znicz w przydrożnym świątku

Tatry – nieprzeniknione
w ich uroczysku
pogrzebałam duszę

Kasia Dominik