Gloria Victis*

Kadry minionych lat
przewijają się w sercach potomnych.
Warczące karabiny,
deszcz bomb,
mogiły bezimienne,
zgliszcza miast,
ciała poległych
Polskich Żołnierzy.

Pamięć film wyświetla
o tych, co żyli prawem wilka,
co walczyli o ukochaną Ojczyznę.
Stojąc na straży piastowskiego grodu,
nieskazitelności Orła Białego,
krwią swoją ziemię naznaczyli.

Byli młodzi, morowi, z marzeniami,
pragnęli oddychać wolnym powietrzem.
Zamiast biletów do kina,
strzał w głowę otrzymali.

Tortury, wyroki, przesłuchania,
różaniec w kieszeni – to ich świat,
Ziemię z szacunkiem całowali,
gdy dusze do Boga szły.

Nie ulękli się łamania kości,
niepamięci, zapomnienia – przeżyli,
bo Bóg, Honor, Ojczyzna
wyssali z mlekiem matki.

W tym dniu jakże wyjątkowym:
Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny
i święta Wojska Polskiego,
prawda zza grobu światło dzienne widzi.
Usta rodzin, przyjaciół, narodu sławią
skrzydlate Anioły w biało-czerwonych szatach.

Niech każdy ma się na baczności,
jeśli rękę na Polskę podniesie,
niech na wieki wieków zapamięta,
że Lach znad Wisły
to paladyn niezwyciężony.

Gloria et honore heroes**

Kasia Dominik

* chwała zwyciężonym.
** cześć i chwała bohaterom