Spuścizna

Rozminęłam się z gwiazdą
ujarzmiając słowa,
gdy niechcący popełniłam wiersz –
dziką myśl na jedną piątą
odległości dnia.

Pędzącym piórem
przyćmionej strony źrenicy,
wpadłam w poślizg kropki,
gdy rozwalałam mur niewiedzy.

Przed połową wstawiłam przecinek
w nierozpoczętym zdaniu
i usunęłam uśmiech Giocondy
z kominka, w którym spaliłam tytuł
czekając, aż dotyk ust milczących
powiesz: już czas.

Kasia Dominik