Miraż

w pogoni za nieuchwytnym
wywołuję lukrowe negatywy
karmię się okruchami
zebranymi po drodze

balansuję na krawędzi złudzeń
pragnąc równowagi trzymam się
nierównych nawierzchni
szczebli gmachu
wzniesionego z mgły

przeskakuję ogrodzenia
pod napięciem
wstępuję do samego nieba
przeszkody zwalniam
od prawa ciążenia

by na koniec
przekonać się
że chmur
nie obejmę dłońmi