UGASIĆ PRAGNIENIE

Smakowaniem niedopowiedzianych słów
odczytane myśli
ilością życia płynącego we mnie
to sekret przeznaczenia
u schyłku istnienia
akcentem bruzd linorytu widoczny
zasłonięta przeszłość
nawet pająk za szafą
swoje wspomnienia
srebrną siatką niczym kirem zakrył
przeczytane pragnienie
jakże przejrzyste
czułości łaknące
zapisałaś w pamięci
dezaktywowanie na progu życia
depresyjnych wagoników
wyczepieniem ich
fotografią wierszy
przeszłości ran zabliźnienie
niezapomnieniem
do zdmuchnięcia świecy
pokoleniom
in memoriam.