Dar

autor:  somedi
5.0/5 | 2


Stoję ubrana w najpiękniejszą suknię,
jaką mogłeś mi podarować, Twoją miłość.
Chcę nosić tylko ją jedną.
Nie zobojętnieje mi dotyk materii
z której ją uszyto.
Czuły, niczym dziecięcy sen,
nie do końca jeszcze oddzielony od jawy.
Jedynie w tej sukni
potrafię czasem uchwycić koloryt słów.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Odarty, moje imię
Moja ocena: