Bunt, bunt!

Serce na talerzu, podają tylko głupcy!
Czuje wstyd, ilekroć zrozumie
swą naiwność.
Spada na nią jak lawina.
Czemu jest na nią ślepa,
niczym szczenię?
Zapaść się pod ziemię
czy dalej brać za dobrą monetę?
Oczy są ciężkie od łez.